hoe bereken ik uitstoot van transport en logistiek

Transport valt meestal in scope 3, niet in scope 1

Uitstoot van transport en logistiek geef je meestal op als onderdeel van scope 3, tenzij het gaat om voertuigen die de onderneming zelf bezit of leaset — dan valt het onder scope 1. Dit onderscheid is precies waar veel invullers struikelen: eigen vrachtwagens en bedrijfsauto's zijn directe uitstoot (scope 1), maar ingekocht transport — een expediteur, een pakketdienst, een onderaannemer die rijdt — is de uitstoot in de waardeketen (scope 3). Bij transport door derden geldt bovendien vaak een tweedeling: upstream (inkomende goederen, van leverancier naar jou) en downstream (uitgaande goederen, van jou naar klant). Beide vallen onder scope 3, maar in andere categorieën.

Als je geen brandstofdata van je transporteur hebt, is dat op zichzelf geen probleem: veel klantvragenlijsten accepteren een schatting op basis van afstand en gewicht, of een verklaring dat de data nog niet wordt bijgehouden. Waar je op moet letten is dubbeltelling: als je eigen wagenpark al in scope 1 staat, hoort het niet nogmaals in scope 3 upstream of downstream. Deze route sluit aan bij hoe je klant vraagt naar scope 1 2 en 3 uitstoot, hoe vul ik dat correct in al beantwoordt: eerst de bron van de rit bepalen, dan de scope.

Waar dat in de standaarden staat

De indeling eigen wagenpark = scope 1, ingekocht vervoer = scope 3, komt uit de classificatie van het GHG Protocol. De VSME-basismodule van EFRAG, de rapportagestandaard voor niet-beursgenoteerde mkb-ondernemingen, vraagt in het klimaatonderdeel om uitstoot per scope te rapporteren en sluit daarbij aan op diezelfde GHG-indeling; een schatting bij ontbrekende data is daarin toegestaan, mits je vermeldt dat het een schatting is.