Heeft de onderneming een beleid tegen omkoping en corruptie?

Beleid tegen omkoping: schriftelijk vastgelegd of niet

Het antwoord hangt af van wat er op papier staat, niet van wat er in de praktijk gebeurt. Heeft de onderneming een document — hoe kort ook — waarin staat dat omkoping en corruptie niet worden getolereerd, en wat medewerkers moeten doen bij een vermoeden? Dan is het antwoord ja. Is er alleen een mondelinge afspraak of een "dat doen we hier gewoon niet"-cultuur zonder vastlegging, dan is het antwoord nee, ook als het bedrijf feitelijk schoon is.

De vraag staat vaak los van, maar wordt in de praktijk wel gelezen náást de vraag of de onderneming de afgelopen vijf jaar is veroordeeld voor corruptie of omkoping: een klant die deze twee vragen in dezelfde lijst zet, wil weten of afwezigheid van veroordelingen berust op beleid of op toeval. Heeft de onderneming geen apart document maar wél een algemene gedragscode waarin een anti-omkopingsparagraaf staat, dan is dat ook een geldig ja — de vorm is vrij, de inhoud moet dekkend zijn. Ontbreekt zo'n code volledig, dan is nee het eerlijke antwoord; een toezegging "we werken eraan" is geen ja.

Waar dit vandaan komt: VSME-basismodule, thema governance

De VSME-basismodule van EFRAG vraagt naar het bestaan van beleid op een beperkt aantal governance-thema's, waaronder omkoping en corruptie, als onderdeel van de minimuminformatie die niet-beursgenoteerde mkb-ondernemingen kunnen rapporteren aan hun zakelijke relaties. Het gaat om een ja/nee-vraag naar het bestaan van het beleid, niet om een beoordeling van de inhoud of de effectiviteit ervan. Wie hier ja invult zonder onderliggend document, loopt het risico dat een volgende vraag — bijvoorbeeld naar een intern meldkanaal voor klokkenluiders — alsnog om het bewijsstuk vraagt dat er niet is.