hoe beantwoord ik de vraag welke klimaatrisico's mijn bedrijf loopt

Fysieke en transitierisico's, niet alleen scope 1-2-3

Klimaatrisico's zijn iets anders dan uitstoot: de vraag gaat over wat het klimaat met jouw bedrijf doet, niet over wat jouw bedrijf met het klimaat doet. VSME maakt onderscheid tussen fysieke risico's — overstroming, droogte, hitte, stormschade aan een vestiging of een leverancier — en transitierisico's: kosten door nieuwe regelgeving, een koolstofprijs, of klanten die overstappen naar een aanbieder met lagere uitstoot. Een vragenlijst die hiernaar vraagt, wil meestal weten of je die twee categorieën hebt benoemd voor je eigen locaties en voor je belangrijkste leveranciers, niet of je ze al hebt opgelost.

Waar je vaak vastloopt: de vragenlijst vraagt naar risico's, maar verwacht als bewijs een uitstootcijfer of een reductiedoel. Dat zijn verschillende antwoorden. Een klant die vraagt of je een doelstelling hebt vastgelegd om de uitstoot te verminderen, toetst iets anders dan een klant die vraagt of je weet welke vestiging bij extreme neerslag risico loopt. Heb je geen formele risico-inventarisatie, dan is "nee, nog niet in kaart gebracht" een eerlijker antwoord dan een cijfer invullen dat je niet hebt. Voor de scope-indeling die vaak in dezelfde lijst terugkomt, geldt hetzelfde principe: scope 1, 2 en 3 correct invullen draait om herkomst van de uitstoot, niet om blootstelling aan klimaatschade.

Basis voor deze indeling: VSME en het GHG Protocol

De indeling in fysieke en transitierisico's komt uit de basismodule van EFRAG VSME, de vrijwillige rapportagestandaard voor niet-beursgenoteerde mkb-ondernemingen. Het GHG Protocol levert de scope 1-2-3-indeling voor uitstoot, die in klimaatrisicovragen soms als aanvullende vraag meekomt maar juridisch een ander onderwerp is dan risico-blootstelling.