mag ik een inschatting geven als ik de exacte cijfers niet weet

Een schatting mag, als je dat maar zichtbaar maakt

Ja, een schatting mag in de meeste gevallen — maar niet stilzwijgend. Bij de VSME-basismodule van EFRAG, de vrijwillige standaard die veel klanten als format gebruiken voor hun duurzaamheidsvragenlijst, is een berekende of geschatte waarde vaak het enige haalbare antwoord, zeker voor scope 3-achtige posten waar je afhankelijk bent van gegevens van anderen. Het punt is niet of je schat, maar of je laat zien dat je hebt geschat en op welke basis.

Waar dit vaak fout gaat: iemand vult een schatting in als was het een gemeten cijfer, zonder toelichting. Dat is niet per se onwaar, maar het is wel onvolledig — en bij een steekproef of audit bij je klant valt dat verschil op. Voor kwantitatieve velden zoals medewerkersaantal of omzet, waar de klant vaak een harde brondocument verwacht, ligt dat anders dan bij een indicator die van nature een inschatting toelaat. Check daarom eerst of het veld dat je invult om een gemeten waarde vraagt, zoals het aantal medewerkers van de onderneming, of om een indicator die ruimte laat voor een berekening.

Dit staat niet vast in één artikel, maar volgt uit de aard van de standaard

Er is geen los artikel dat "schatten mag" met zoveel woorden zegt. De VSME-basismodule van EFRAG is opgezet als een vereenvoudigde, proportionele standaard voor mkb-ondernemingen die niet onder de volledige rapportageplicht van Richtlijn (EU) 2022/2464 (CSRD) vallen — proportionaliteit is daar het uitgangspunt, niet exactheid tot achter de komma. Dat is een ander soort veld dan een registratiefeit zoals het registratienummer waaronder de onderneming staat ingeschreven, dat rechtstreeks uit het Handelsregister komt en geen ruimte voor interpretatie laat. Het onderscheid tussen "dit is een vastgelegd feit" en "dit is een berekende indicator" bepaalt dus of schatten passend is — niet een algemene regel over schattingen zelf.