Η τράπεζα ζητά τους τελικούς δικαιούχους της εταιρείας μας, πώς το συμπληρώνω

Η ερώτηση UBO προέρχεται από το due diligence της τράπεζας, όχι από το Μητρώο Εμπορίου

Η τράπεζα κάνει αυτήν την ερώτηση βάσει της δικής της υποχρέωσης για due diligence, και αυτό σημαίνει ότι η απάντηση αποτελείται από δύο στρώματα. Το στρώμα ένα είναι η τυπική εγγραφή: ποιος είναι εγγεγραμμένος ως UBO στο Μητρώο UBO, το οποίο αποτελεί μέρος του Μητρώου Εμπορίου. Το στρώμα δύο είναι αυτό που θέλει η ίδια η τράπεζα: μια περιγραφή της δομής ελέγχου, συχνά με ένα οργανόγραμμα, και μερικές φορές μια εξήγηση αν ο UBO ένα ποσοστό λίγο κάτω ή πάνω από το όριο του 25% έχει. Και τα δύο στρώματα πρέπει να συμφωνούν μεταξύ τους — μια τράπεζα που αντιληφθεί μια απόκλιση μεταξύ του μητρώου και της δικής σας δήλωσης, σχεδόν πάντα θέτει μια συμπληρωματική ερώτηση γι' αυτό.

Συμπληρώστε επομένως όχι μόνο τα ονόματα, αλλά και τη βάση στην οποία κάποιος είναι UBO: ιδιοκτησία μετοχών, δικαίωμα ψήφου, ή ουσιαστικός έλεγχος με άλλο τρόπο. Αν η δομή λειτουργεί μέσω πολλών ενδιάμεσων εταιρειών κατοχής, μια σχηματική αναπαράσταση είναι συχνά ταχύτερη στον έλεγχο από ένα κείμενο. Αν έχετε ήδη καταγράψει ποιοι είναι οι τελικοί δικαιούχοι της επιχείρησηςστο δοσιέ, τότε αυτό είναι συνήθως θέμα μεταφοράς και ελέγχου της ημερομηνίας της τελευταίας αλλαγής. Δώστε προσοχή στην ίδια ερωτηματολόγιο και σε ένα ξεχωριστό ερώτημα σχετικά με πολιτικά ικανές προσωπικότητες — εάν ένας διευθυντής ή ενδιαφερόμενος είναι PEP συχνά υπολογίζεται ξεχωριστά, αλλά ανήκει στο ίδιο ερώτημα του due diligence και είναι εύκολο να αγνοηθεί.

Νομική βάση: Ερευνα πελατών σύμφωνα με FATF συν Handelsregisterwet 2007

Η υποχρέωση της τράπεζας να ρωτάει για UBO προέρχεται από το Νόμο για την Πρόληψη του Λευκώματος χρήματος και της Χρηματοδότησης της Τρομοκρατίας, ο οποίος επιβάλλει ερευνα πελατών κατά τη σύναψη μιας επαγγελματικής σχέσης· η τυπική εγγραφή των ίδιων των UBO διέπεται από τον Handelsregisterwet 2007. Αυτοί είναι δύο διαφορετικοί κανονισμοί με δύο διαφορετικούς σκοπούς — ο ένας υποχρεώνει την τράπεζα να κάνει ερωτήσεις, ο άλλος υποχρεώνει την επιχείρηση να εγγράφεται — και αυτό εξηγεί γιατί οι απαντήσεις πρέπει να συμφωνούν μεταξύ τους αλλά δεν προέρχονται από την ίδια πηγή.