wat zijn de gevolgen als ik de esg vragenlijst niet invul

Geen wettelijke sanctie, wel een reëel commercieel gevolg

Niets invullen levert meestal geen boete op — de ESG-vragenlijst die je klant stuurt is doorgaans geen wettelijke verplichting voor jou, maar de manier waarop jouw klant zijn eigen CSRD-rapportage invult (Richtlijn (EU) 2022/2464). De keten-informatie die de klant nodig heeft, moet ergens vandaan komen, en als jij niet levert, moet hij schatten of navragen. Dat is voor jou geen boete, maar wel een risico: bij een aanbesteding of contractverlenging kan een lege of te late lijst zwaarder wegen dan een inhoudelijk mager antwoord.

In de praktijk zie je drie routes als je niets invult. De klant vraagt door, vaak met een deadline die korter is dan de oorspronkelijke. Of de klant vult zelf een inschatting in — meestal een conservatieve, dus ongunstige voor jou. Of het contract komt gewoon niet tot stand, zonder dat iemand het je expliciet zo zegt. Een lijst half invullen — alleen de vaste basisgegevens zoals het aantal medewerkers en de landen waar de onderneming vestigingen heeft — is vrijwel altijd beter dan niets, omdat het de klant al scheelt om die gegevens los op te vragen.

Grondslag: CSRD verplicht de klant, niet de leverancier

De CSRD (Richtlijn (EU) 2022/2464) legt de rapportageplicht bij de onder de richtlijn vallende onderneming, niet bij haar toeleveranciers. Voor het mkb bestaat geen wettelijke ESG-rapportageplicht; de EFRAG VSME-standaard is nadrukkelijk vrijwillig en bedoeld om precies dit soort ketenvragen te structureren, zodat een mkb-leverancier niet voor elke klant een ander format moet invullen. De consequentie van niet-invullen loopt dus niet via een wet die jou raakt, maar via het contract of de inkoopvoorwaarden van je klant — en die vind je alleen terug in de correspondentie of overeenkomst met die klant zelf, niet in de CSRD.