vragenlijst vraagt naar diversiteit in ons personeelsbestand, hoe pak ik dat aan

Meestal vraagt men om cijfers, niet om beleid

Diversiteitsvragen in deze lijsten vallen bijna altijd in twee categorieën: harde verdelingscijfers en beleidsvragen. De eerste categorie is de man-vrouwverdeling binnen het personeelsbestand, vaak uitgesplitst naar totaal, management en raad van bestuur — dat zijn de cijfers die je zonder discussie uit je HR-systeem haalt. De tweede categorie vraagt of er beleid is: een diversiteits- of inclusiebeleid, streefcijfers, of maatregelen tegen discriminatie. Dat laatste heb je vaak niet formeel vastgelegd, ook al gebeurt het in de praktijk wel.

Heb je geen vastgelegd beleid, dan is "nee" het feitelijk juiste antwoord — niet iets om aan te vullen met wat je informeel wél doet, want daar heeft het dossier geen bron voor. Sommige lijsten vragen ook naar diversiteit onder leveranciers of aanbestedingen; dat raakt aan ketenbeleid in plaats van het eigen personeelsbestand, en verwar die twee niet in je antwoord. Ligt de vraag dicht bij arbeidsvoorwaarden in bredere zin, dan speelt vaak ook mee of het personeel onder een collectieve arbeidsovereenkomst valt, omdat cao's soms zelf al gelijke-behandelingsbepalingen bevatten die als onderbouwing dienen.

Waar dit vandaan komt: VSME-basismodule

De VSME-basismodule van EFRAG noemt de man-vrouwverdeling van het personeel als standaard sociale indicator voor niet-beursgenoteerde mkb-ondernemingen; dat is de directe bron voor de meeste diversiteitsvragen in deze lijsten. Richtlijn (EU) 2022/2464, de CSRD, is de achterliggende reden waarom grotere klanten deze data überhaupt bij hun keten ophalen: zij moeten zelf rapporteren over sociale indicatoren van hun toeleveranciers, en die verplichting wordt vertaald naar de vragenlijst die bij jou landt.