Jak obliczyć emisję CO2 na jednostkę przychodów mojego przedsiębiorstwa

Emisje podzielona przez przychód, bez nowego pomiaru

Intensywność CO2, którą pytają klienci, to liczba względna: całkowita emisja w tonach CO2-ekwiwalentu podzielona przez przychód w milionach euro. Nie wiąże się z tym nowy pomiar — ponownie wykorzystujesz już posiadane dane zakresu 1 i zakresu 2, i dołączasz zakres 3, jeśli twój klient o to wyraźnie prosi. Jeśli zakres 3 nie pojawia się w pytaniu, pozostaw go poza licznikiem; większość list kontrolnych klientów w module podstawowym VSME pyta tylko o zakresy 1 i 2 dla tego wskaźnika.

Praktyczne pytanie dotyczy tego, który przychód wykorzystujesz. Standardowo jest to przychód z ostatniego sprawozdania finansowego, za ten sam rok co twoje dane emisji. Jeśli masz wiele lokalizacji lub podajesz sprawozdanie na poziomie grupy, użyj przychodu z tego samego zakresu co twoja emisja — w przeciwnym razie stosunek będzie niepoprawny. Jeśli nie masz jeszcze oddzielnie określonych zakresu 1 lub zakresu 2, to pierwszy krok: zobacz bezpośrednia emisja gazów cieplarnianych i pośrednia emisja z zakupionej energii w celu uzyskania szczegółów na temat tego, co właściwie do nich należy. Bez tych dwóch podstawowych liczb nie możesz obliczyć intensywności, a wtedy "jeszcze niedostępne" to uczciwa odpowiedź zamiast szacunku.

Źródło: moduł podstawowy VSME i klasyfikacja zakresu GHG Protocol

Sam wskaźnik — emisja na euro przychodu — pochodzi z modułu podstawowego normy EFRAG VSME, która wyraża dane środowiskowe jako miarę intensywności, aby klienci mogli porównywać przedsiębiorstwa o różnych rozmiarach. Podział na zakresy 1, 2 i 3, który musisz mieć, aby złożyć licznik, pochodzi z GHG Protocol; to także źródło pytania, czy dołączasz zakres 3, czy nie. Jeśli wątpisz, czy klient chce zakresu 3 w tym konkretnym wskaźniku, spójrz na sformułowanie samego pytania — to właśnie tam to wyjaśnienie dotyczące zakresu 1, 2 i 3 razem jest dalej.