hoe bereken ik de co2 uitstoot per omzet van mijn bedrijf

Uitstoot delen door omzet, geen nieuwe meting

De CO2-intensiteit die klanten vragen is een verhoudingsgetal: totale uitstoot in ton CO2-equivalent, gedeeld door omzet in miljoen euro. Er komt geen nieuwe meting bij — je hergebruikt de scope 1 en scope 2 cijfers die je al hebt liggen, en telt scope 3 mee als je klant daar expliciet om vraagt. Staat scope 3 niet in de vraag, laat het dan buiten de teller; de meeste klantvragenlijsten in de VSME-basismodule vragen alleen scope 1 en 2 voor dit kengetal.

De praktische vraag is welke omzet je gebruikt. Standaard is dat de omzet uit de meest recente jaarrekening, over hetzelfde jaar als je uitstootcijfers. Heb je meerdere vestigingen of rapporteer je op groepsniveau, gebruik dan de omzet van dezelfde afbakening als je uitstoot — anders klopt de verhouding niet. Als je scope 1 of scope 2 nog niet apart hebt vastgelegd, is dat de eerste stap: zie de directe uitstoot van broeikasgassen en de indirecte uitstoot uit ingekochte energie voor wat daar precies onder valt. Zonder die twee basisgetallen kun je de intensiteit niet berekenen, en dan is "nog niet beschikbaar" het eerlijke antwoord in plaats van een schatting.

Herkomst: VSME-basismodule en de scope-indeling van het GHG Protocol

Het kengetal zelf — uitstoot per euro omzet — komt uit de basismodule van de EFRAG VSME-standaard, die milieucijfers uitdrukt als intensiteitsmaat zodat klanten bedrijven van verschillende omvang kunnen vergelijken. De onderverdeling in scope 1, 2 en 3 die je nodig hebt om de teller samen te stellen, komt uit het GHG Protocol; dat is ook de bron voor de vraag of je scope 3 meeneemt of niet. Twijfel je of een klant scope 3 wil in dit specifieke kengetal, kijk dan naar de formulering van de vraag zelf — daar gaat deze uitleg over scope 1, 2 en 3 samen verder op in.